[FIC K][SuohRei] Again

posted on 14 Mar 2013 11:36 by preaw-sm
ฟิคเรื่องเก่ายังไม่จบ เรื่องใหม่ก็มา 555+ อย่าว่าเก๊าน้า~~
เรื่องนี้สนองนี้ดตัวเองอีกแล้วล่ะค่ะ ชื่อเรื่องก็สิ้นคิด //ปิดหน้า
 
 
 
Again

Intro

Author : Preaw’sm

Paring : Mikoto Suoh x Munakata Reishi

Rate : PG-15

 

 

                ทุกคนบนโลกล้วนมีหน้าที่

 

                แต่ทุกคนบนโลกต่างก็มีจิตใจ

 

                แล้วทำไมเจ้าถึงยอมเลือกหน้าที่มากกว่าหัวใจของเจ้ากันล่ะ?

 

 

 

 

                ท่ามกลางทางเดินอันมืดมิดที่ซึ่งมองไม่เห็นแม้แต่ปลายจมูกตนเอง มีเพียงเสียงกระทบระหว่างรองเท้ากับพื้นแข็งและลมหายใจที่หอบเป็นจังหวะไม่สม่ำเสมอ แม้เบื้องหน้าจะมีแต่ความมืด แต่เท้ากลับก้าวต่อไปอย่างไม่มีสะดุด เหมือนดังระบบอัตโนมัติที่สั่งการให้ผู้ใช้ทำโดยไม่ผ่านระบบนึกคิด

 

                ฉับพลันแสงสว่างจากระยะอนันต์ก็ปรากฏขึ้นพร้อมขยายตัวอย่างรวดเร็ว แสงนั้นสว่างมากพอที่จะเห็นสภาพรอบกาย หากกลับไม่ช่วยทำให้แตกต่างจากความมืดเท่าไรนัก เพราะสิ่งที่เห็นเป็นเพียงพื้นที่สีขาวไร้ที่สิ้นสุด

 

                “มุนาคาตะ” เสียงทุ้มนุ่มทรงพลังดังขึ้นจากด้านหลัง

 

                เจ้าของชื่อยังคงยืนนิ่งกายไม่ไหวติงอยู่ที่เดิม ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ก่อนที่จะหันกายกลับช้าๆไปยังเบื้องหลัง

 

                บุรุษที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าเป็นบุรุษผู้”เคย”มีตำแหน่งเป็น ราชาสีแดง สุโอ มิโคโตะ เรือนผมสีเพลิงและการแต่งกายที่เอกลักษณ์เป็นสิ่งที่บ่งบอกได้อย่างดี เจ้าของร่างแย้มยิ้มอย่างอ่อนโยน ก่อนที่จะสาวเท้าเข้ามาใกล้คนที่กำลังยืนอึ้ง

 

                “นายจะร้องไห้ที่นี่ก็ไม่มีใครเห็นหรอกนะ” อดีตราชาสีแดงว่าพลางโอบกอดคนตรงหน้าเบาๆ

 

                “คุณ...สุโอ ผม...จะร้องไห้ไปทำไมกัน” ชายหนุ่มว่าเสียงเครือพลางซุกใบหน้ากับอกแข็งแกร่งของสุโอ มือเรียวที่สั่นน้อยๆยกขึ้นมาเหมือนจะโอบกอดคนตรงหน้า หากสุดท้ายก็เลือกที่จะปล่อยลงข้างตัวดังเดิม

 

                “ที่นี่ไม่มีคนของกลุ่มนาย อยากทำอะไรก็ทำเถอะ”

 

                “คุณนี่มัน...” ร่างที่อยู่ในอ้อมกอดสะอื้นน้อยๆ

               

 

 

 

 

                “ผมรักคุณ สุโอ” มุนาคาตะ เรย์ซิ ราชาสีน้ำเงินเลือกที่จะลืมตำแหน่งชั่วคราว เพื่อเอ่ยคำๆนี้ มือสองข้างที่สั่นระริกยกขึ้นและโอบกอดคนตรงหน้า

 

 

                มีเพียงคนคนนี้เท่านั้นที่ตนจะแสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็น

 

                มีเพียงคนคนนี้เท่าที่ที่ทำให้เขาแสดงสีหน้าที่หลากหลาย

 

                มีเพียงคนนี้เท่านั้นที่ทำให้ตนลืมความทะนง ความทะเยอทะยาน ลักษณะอันสมบูรณ์แบบของราชา

 

                มีเพียงคนคนนี้เท่านั้นที่แม้ว่าตนจะพยายามทำท่าทีเย็นชาเพียงใดก็ทำไม่ได้

 

                ความรู้สึกที่ท่วมล้นนี้ อย่างน้อยก็ได้เอ่ยออกมาแล้ว...

 

 

 

 

 

 

 

                ฉึก!!

 

 

                ดาบเล่มยาวเสียบทะลุหน้าอกของมุนาคาตะ เลือดสีแดงสดไหลรินออกจากแผลอย่างช้าๆ คนที่ถูกแทงเงยหน้าขึ้นมามองร่างที่กอดตนเองอยู่

 

                มุนาคาตะผลักสุโอออกอย่างแรง ร่างกายที่เคยดูแข็งแกร่งดูเปราะบางลงอย่างไม่น่าเชื่อ มือเรียวดึงดาบที่ปักตนอยู่ออก เลือดสีแดงสดทะลักออกมามากกว่าเดิม

 

                “แค่ก! ทำไม พลัง...ฮะ...แฮ่ก” ราชาสีน้ำเงินล้มกองกับพื้นอย่างหมดแรง คิ้วเรียวขมวดเป็นปมแน่นพลางมองซูโอที่กำลังสาวเท้าเข้ามาหาตน

 

                “ไม่มีที่ยืนสำหรับคนอ่อนแอหรอกนะ มุนาคาตะ” ร่างตรงหน้ากล่าวพร้อมรอยยิ้มเศร้าๆ ก่อนที่จะผินกายเดินกลับออกไป...จวบจนร่างนั้นหายไปกับสีขาว

 

 

 

 

 

                “...คะ”

 

                “...หน้าคะ”

 

                “หัวหน้าคะ!!!”

 

                เสียงความถี่สูงเสียดแทงเข้ามาในหูของคนที่กำลังหลับ ร่างนั้นลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว เหงื่อกาฬจำนวนมากเกาะอยู่เต็มใบหน้าและบางส่วนไหลลงไปจนพนักพิงของเก้าอี้ตัวใหญ่

 

 

                “หัวหน้าคะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?”

 

                ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมาพบกับใบหน้าของอาวาชิมะ เซริ ที่กำลังจ้องมองลงมาอย่างสงสัย เขาขยับแว่นขึ้นพลางปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

 

                “ไม่มีหรอกครับ อาวาชิมะคุง  ผมแค่ฝันร้าย ว่าแต่มีอะไรหรือเปล่าครับ?”

 

                “มีรายงานจากอากิยามะคุงค่ะ มีคนพบบุคคลที่รูปร่างและลักษณะคล้ายกับสุโอ มิโคโตะ บริเวณตอนล่างของแถบคันโตค่ะ”

 

                มุนาคาตะชะงักไปชั่วหนึ่ง ก่อนที่จะหลับตาและออกคำสั่งชัดเจน

 

                “ขอรายละเอียดมาให้ผมตอนนี้ บอกอากิยามะคุงและฟุชิมิคุงให้ตรวจสอบลายละเอียดให้แน่ชัด เราต้องการข้อเท็จจริงและเร็วที่สุด”

 

                “รับทราบค่ะ” อาวาชิมะรับคำ ก่อนที่จะเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

 

 

 

 

 

                เมื่อประตูปิดลง มุนาคาตะเบือนสายตาไปยังจิ๊กซอว์รูปสิงโตที่ต่อค้างเอาไว้ ก่อนที่จะพึมพำเสียงเบาด้วยใบหน้าสงสัยเต็มกำลัง

 

 

                “สุโอ...”

 
 
TBC.
 
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
เราไม่ได้แต่งฟิคมาเกือบ 2 ปีได้ ภาษาอาจจะอ่านดูแปลกๆ งงๆ มึนๆ ไม่เข้าใจ อินี่เวิ่นอะไร ก็อย่าเพิ่งถือสาอะไรมากเลยเน้อ ถือว่าเราเป็นมือใหม่ล่ะกัน
 
ฟิคเรื่องนี้จะมีต่อมั๊ย อันนี้แม้แต่ตัวคนเขียนเองยังไม่แน่ใจ //หลบของที่ขว้างมา
แต่ถ้ามีเวลาก็อยากเขียนต่อค่ะ
 
 
 
Project K ภาคแรกที่จบไปทำเอาร้องไห้และบีบหัวใจเลยทีเดียว ยิ่งได้อ่านโนเวลของฝั่งred / blue ยิ่งรู้สึกว่า คู่ซูโอเรย์นี่ช่างห่างไกลกันเหลือเกิน
 
ถ้าจะให้พูดตามความรู้สึกเราก็เหมือนว่าเรดคิงจะมีให้ความสำคัญกับทาทาระมากกว่าตัวเองเสียอีก เรื่องนี้ผู้ชมอนิเมก็เห็นๆอยู่ ในขณะเดียวกันบลูควีน(?)ของเราก็ไล่ตามสึุโอเหมือนกัน ออกแนวรักสามเศร้าน่ะค่ะ แต่เสียใจตรงที่สุโอเหมือนจะไม่มีเยื่อใยไห้ควีนเราเท่าไร่
 
จากที่อ่านมังงะมา พอจะรู้ได้เลยว่าควีนเป็นคนน่ากลัวแค่ไหน อารมณ์เหมือน "ความยุติธรรมคือสิ่งที่เขาจะสร้างขึ้นเอง" น่ะค่ะ จะเรียกว่าไงดี เราคิดว่านี่คือความทะเยอทะยานน่ะค่ะ ดังนั้นสภาพภายในกลุ่มเซปเตอร์โพร์เลยดูเหมือนเป็นกองทหาร แทนที่จะดูอบอุ่นแน่นแฟ้นอย่างฝั่งเรด ขอบคุณข้อมูลจากพี่ปอค่ะ
 
 
ส่วนตัวเราชอบมุนาคาตะ เพราะนิสัยที่ดูขัดแย้งกันเล็กน้อยของเจ้าตัวนี่แหละค่ะ เราคิดว่ามุนาคาตะเป็นคนที่ค่อนข้างใจดำมากนะ ดูเหมือนว่าควีนจะไม่สนใจว่าคนในกลุ่มจะเป็นอย่างไรด้วยซ้ำ เรียกได้ว่า เหมือนไม่ค่อยรักพวกพ้องนั่นแหละค่ะ แต่ว่าถึงจะเป็นแบบนั้นควีนก็ยังห่วงสุโอ มันยิ่งทำให้เราคิดว่า ควีนต้องมีความรู้สึกพิเศษต่อสุึโอแน่นอน!!
 
 เวิ่นเว้อมานานล่ะ ขอตัวก่อนนะคะ แล้วเจอกันใหม่จ้า~~

Comment

Comment:

Tweet

cry cry ดีใจที่ช่วงนี้เจอคนแต่งฟิคคู่มิโคเรย์แยะขึ้น เมื่อก่อนจะอ่านที่ต้องดั้นด้นไปหาจากต่างประเทศ

เราก็แต่งคู่นี้นะคะ ว่างๆแวบไปที่บล็อคเราได้ค่ะ พอกีใช้มือถือพิมพ์ไม่ค่อยสะดวกแต่ชื่อเราตามนี้เลยจ้าconfused smile

#3 By Sarelrus Revena (103.7.57.18|58.9.235.76) on 2013-05-02 10:25

อ่า...ภาษา.........ไม่แปลกเลยค่ะ!! มันดี ดีมาก ดีแม่ก ดีนะะะะะะ TT//////TT

คิงแดงฟื้นคืนชีพ เฮฮฮฮฮฮฮฮฮ \>3</
#เข้ามาอวยฝั่งแดงสั้นๆและจากไป..

#2 By TWINs on 2013-03-14 23:48

โฮฮฮฮฮฮ  ในที่สุดก็มีฟิคคู่นี้อีก 
ชอบคู่คุณพ่อคุณแม่(?)มากเลยคะ  แอบสงสารมุนาคาตะเล็กๆที่รู้สึกรักแต่ส่งไปไม่ถึงสุโอเลย

#1 By SD May on 2013-03-14 19:02